Dünkü güneşli havadan eser yok. Sabah yedide üstümde bulutlarla uyandım. Bulutlar bana düşünceleri hatırlatır. Bu gün İstanbul çok düşünceli. İnsanların düşünceleri buhar olup bulutları oluşturmuş.
Ben bunları düşünerken gökyüzü ağlamaya başladı. Oysa ki dün güneşliydi. Hayat da böyle değil mi? Bir güneşli bir bulutlu.
Dün bir arkadaşım aradı. Beş aydır devam eden bir ilşkisini sonlandırmış. Uzun uzun dinledim yorum yapmadan. Telefonu kapattıktan sonra ilişkiler üzerine düşündüm.
İki insanın anlaşması için önce ikilikten kurtulması gerekiyor. Sen ve ben olduğunda adı birliktelik olmuyor. Kesişen iki küme getirin gözünüzün önüne. Kesiştikleri alan aslında birliktelikleri. Ne kadar birbirlerine uyumlanırlarsa ortadaki alanda o kadar büyüyor.
İyi anlaşan çiftlerin zaman içinde birbirlerine benzediklerini duymuşsunuzdur. Sevgi, sevdiğin insanda yok olduğunda yeni biri olarak, daha da zenginleşmiş olarak dirilmektir belki de.
Divan edebiyatı şiirlerinde de sevgiden hep böyle bahsedilir. Hatta benim de bir zamanlar sevgi konulu şiirler yazmışlığım vardır :)
Esmam vahid-ül Kahhar dedi
Rüzgarı beni deldi geçti
Benliğimi hiç edip,
Varlığında diriltti…
Dokunmadan “BİR” olduğum,
Loş karanlıklarında “KUL” olduğum,
Harflerinde “YOK” olduğum,
Ey AŞK neredesin…
AA 02.07.2013 13:27
Evet sevgi emek ister. Her iki tarafın da tek kişilik değil artık iki kişilik bir hayatı kabullenmeleri üzerine çoğalır sevgi, böyle olursa devam eder ilişkiler. İlişkiyi benimseyen kişiler en basit bir karar alırken bile yol arkadaşlarına göre karar alırlar. Yol arkadaşını hayatının akışına dahil edebildiğin kadar ilişiksindir ona. Adı üstünde ilişki.
Kesişen kümelerinizi büyütmeniz dileğiyle...
Sevgilerimle gönlünüze eğiliyorum
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder