Ayrılığa çeyrek kala insanlar kendileri olurlar. İlişki içinde
girdikleri rolden çıkarlar. "Seni hiç tanıyamamışım" cümleleri uçuşur
havada. Tanıyamamışsın değil. Senin tanıdığın insan gerçek değildi de
ondan. Şimdiki gerçek. Kendi oldu. Senden tüm beklentisi bitti. Artık
sana rol yapmasına, gözüne girmeye çalışmasına gerek kalmadı. Çünkü seni
sömüre sömüre tüketti. O şimdi sömürecek başka bir ruh peşinde.
İnsanlar
işte böyle soyunurlar rollerinden ve böyle biter ilişkiler. Maskelerle
başlayan, alınan rollerin oynandığı ilişkiler, perdeler kapanırken,
maskeleri ellerinde terkederler sahneyi.
Genelde de bir verici bir
alıcı olur. Artı eksi gibi birbirlerini çekerler. Alıcı ve verici
arasında denge sağlanamadığında bir taraf hep verici olduğunda ilişkinin
heyecanı da biter. Alıcı taraf almaya o kadar alışır ki karşısındaki
kişi onun artık heyecan duyduğu sevgilisi değil sadece ihtiyaçlarını
gören, hayatını kolaylaştıran biri haline gelir. Kadınsa rolü anne olur,
erkekse rolü baba olur. Sevgililik biter.
Ayrılık sinyalleri
başladığında, verici taraf vermeyi keser. Bir süre böyle devam eder.
Alıcı mutsuz olmaya başlar, uzaklaşır, başka bir verici için siyallerini
göndermeye başlar. Tabi bu durum çok uzun sürmez. Verici artık noktayı
koyar. Alıcı bu durumdan da hoşnut değildir. Ya hemen bir verici
bulamazsa diye düşünür ya da bulduysa da ikisini bir idare etmek ister.
Boşta kalmak istemez. Çünkü o, ruh sömürerek yaşamaya alışmıştır. Yoksa
yaşayamaz.
Dengesiz hareketler sergilemeye başlar. Bir arar herşey
normalmiş gibi konuşur. Sonra ertesi gün arar soğuk konuşur ama aramaya
devam eder irtibatı kesmek istemez. Çünkü diğer vericiyle işler yolunda
gitmezse geri gelmek için bu taraftaki kapıyı aralık bırakmak ister.
Bunca
bencilliğine rağmen yine de mutsuzdur. Bir tek mutsuzluğuna çare
bulamaz. Oysa bilmiyor ki insanlar sevdikçe, karşı tarafı mutlu ettikçe
mutlu olurlar. Karşındaki kişiye bağlı mutluluklar gelip geçicidir. Bir
insan ya mutludur ya da değildir. Mutluluğu, kişiye bağlı yaşayanların
mutluluğu geçicidir. O kişi hayatından gittiğinde yine mutsuzluğuna geri
döner. Yeni biri ile yine kısa bir mutluluk, sonrası yine hüsran. Yani
bencil insanlar mutsuzdurlar.
Mutluluk içimizde :)
Sevgilerimle Gönlünüze Eğiliyorum
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder